Wiele rządów twierdzi, że jeśli nie mamy nic do ukrycia, nie powinniśmy obawiać się masowej inwigilacji. Dlaczego to wprowadzające w błąd stwierdzenie jest tak potężne i w jaki sposób możemy je obalić?

Dlaczego? Ponieważ jest bezcelowa i niebezpieczna. Tylko tradycyjne metody gromadzenia danych wywiadowczych rzeczywiście pomogły służbom bezpieczeństwa walczyć z terroryzmem. Masowy nadzór nie przynosi oczekiwanych rezultatów.

Masowy nadzór jest nieskuteczny, ponieważ obciąża służby bezpieczeństwa tak dużą ilością informacji, że analitycy nie są w stanie określić, które z nich są istotne.

Szyfrowanie to bardzo stara technika. Chodzi tu o proces, dzięki któremu możemy ukryć znaczenie czegoś za pomocą kodu. Wyjaśnimy, w jaki sposób szyfrowanie danych pomaga w ochronie naszej prywatności i naszych pieniędzy oraz jak władze próbują je obejść.

Politycy, którzy są zwolennikami inwigilacji na masową skalę, często rozróżniają różne rodzaje danych, które zamierzają gromadzić. Twierdzą, że w zbieraniu metadanych nie ma nic złego. Czy aby na pewno?

Ostatnio w mediach dużo mówiło się o masowej inwigilacji. Aby zrozumieć, dlaczego ta praktyka jest tak niebezpieczna, musimy najpierw wyjaśnić na czym polega.

Od 2001 r. unijne rządy osłabiają nasze podstawowe prawa w imię walki z terroryzmem. Oczywiście boimy się ataków terrorystycznych: nikt nie chce zostać ranny ani zabity. Oczekujemy, że władza zrobi coś, co sprawi, że poczujemy się bezpieczniej.

Odśwież swoją wiedzę dzięki serii #MeAndMyRights zanim weźmiesz się za nasz następny quiz - czy uda ci się odpowiedzieć na wszstkie pytania?

Co może zrobić UE, kiedy dany rząd narusza prawa człowieka, które nie znalazły się w legislacji unijnej?

UE nie kwapi się do podejmowania działań na rzecz ochrony praw człowieka wewnątrz swoich granic, ale jeśli uważasz, że Unia lub jeden z krajów członkowskich naruszył Kartę, możesz zainterweniować.