Rzymski projekt edukacyjny nie poprawia sytuacji romskich dzieci

W latach 2002-2015 Rzym zainwestował 27 mln euro w poprawę edukacji romskich dzieci, jednak z najnowszego raportu wynika, że wyniki nie są zadowalające.
Włoska organizacja pozarządowa Associazione 21 Luglio przeprowadziła pogłębioną analizę ("Ultimo Banco") wyników 13-letniego programu wdrożonego przez Urząd Miasta Rzymu, mającego na celu poprawienie edukacji romskich dzieci. Raport skupia się na 5 ostatnich latach: 2009 – 2015.

Według Stowarzyszenia wyniki nie są zadowalające z wielu powodów, z czego najważniejszym jest segregacja mieszkaniowa romskich rodzin.

Porażka w statystykach

Liczby mówią same za siebie: 9 na 10 romskich dzieci nie uczęszcza regularnie do szkół, a 1 na 5 właściwie nigdy nie korzysta z edukacji.

Niepokojące są liczby w przypadku romskich dzieci, które, zgodnie ze statystykami władz, nie uczęszczają do szkół podstawowych. W 2015 r. stanowiły one 33% wszystkich takich sytuacji – jest to zatrważająca liczba w kontekście tego, że uczniowie pochodzenia romskiego stanowią zaledwie 5% wszystkich dzieci w wieku szkolnym we Włoszech.

Nawet te, które chodzą do szkoły, mają problemy z nauką i często zostają w tyle: połowa romskich dzieci ma przynajmniej roczne opóźnienie w nauce; w 2015 r. aż 70% romskich dzieci w szkołach zostało zapisanych do klas niższych roczników. Spośród 1 800 dzieci, które się zapisały, zaledwie 198 przeszły trzy czwarte procesu edukacji.

Innymi słowy, projekt edukacyjny nie podołał wprowadzeniu jakiejkolwiek znaczącej zmiany.

W 2015 r. ok. 70% romskich dzieci zostało zapisanych w rzymskich szkołach do klas o nizszym poziomie. (Foto: Council of Europe - Flickr/CC content)


Segregacja mieszkaniowa

Za tym niepowodzeniem kryje się wiele przyczyn: niewłaściwa polityka i plany instytucjonalne, niewykwalifikowana kadra nauczycieli, zmarnowane środki i przede wszystkim włoska polityka mieszkaniowa i częste eksmisje Romów.

Zgodnie z badaniem, segregacja mieszkaniowa Romów rzeczywiście ma ogromny wpływ na skuteczność strategii edukacyjnej. Ważne jest zrozumienie, że dzieci urodzone i wychowane w warunkach kryzysu mieszkaniowego są pokrzywdzone oraz że tego typu sytuacja ma duży wpływ na ich edukację, która przestaje być dla nich priorytetem.

Segregacyjna polityka mieszkaniowa to prawdopodobnie jeden z najważniejszych problemów uniemożliwiających poprawę edukacji i procesu nauczania romskich dzieci.