Kinderen wachten terwijl Italië debatteert over broodnodige wijziging nationaliteitswetgeving

Italië was decennia lang een gastvrij land en nu het thuis van 5 miljoen buitenlanders. Maar bij de gastvrijheid van de regering hoort geen nationaliteit voor hun kinderen, ook al worden ze in het land geboren.
Anders dan in andere Europese landen geldt in Italië het principe van just sanguinis, waardoor de nationaliteit niet wordt bepaald door waar iemand is geboren, maar door de nationaliteit van de ouders. Deze wet is voor het laatst herzien in 1992.

Een nieuwe wet is nodig

In bijna alle gevallen vereist Italiaans burgerschap Italiaanse ouders. Burgerschap verkrijgen voor iemand die buitenlandse ouders heeft, zelfs als dat persoon is geboren en getogen in Italië, is mogelijk maar extreem moeilijk, omdat de procedure verschrikkelijk lang en complex is, zelfs voor Italië's bureaucratische standaard.

Nu de druk op Italië's onpopulaire nationaliteitswetgeving toeneemt, lijkt herziening onvermijdelijk. Idealiter zou dit betekenen dat jus sanguinis wordt geschrapt voor een wet gebaseerd op just solis, of geboorgeplaats.

Rechtse oppositie

Ondanks steun voor het voorstel door de Democratische Partij en andere burgerinitiatieven als l’Italia sono anch’io (Ik ben ook Italië), is de wet uitgesteld vanwege weerstand van de populistische rechtse partijen.

De partijen Forza Nuova, Casa Pound en Lega Nord zijn erg uitgesproken in hun oppositie. Ze hebben ingespeeld op de angst van het volk door herhaaldelijk te waarschuwen dat een herziening zal leiden tot een grote immigratie van zwangere vrouwen die naar Italië komen om daar te bevallen.

Right-wing parties, like the extremist Forza Nuova, seen here, have waged a fearmongering campaign against changing the law.

Een nieuwe Italiaanse wet op burgerschap is door de jaren heen een aantal keer besproken, maar aanpassingen worden iedere keer gedaan wanneer het van de Senaat naar het Parlement gaat of vice versa, en het proces verzandt snel in een eindeloos debat waarin geen echte vooruitgang wordt geboekt.

Paolo Gentiloni, de Italiaanse premier, heft een duidelijke mening over kinderen die geboren worden in Italië met buitenlandse ouders: "Het is tijd dat deze kinderen als Italiaanse burgers worden erkend."

Een vele politici en partijen, of ze nu voor of tegen een just solis wet zijn, willen nu een snel besluit om de status quo te veranderen.

Overeenkomst

Afgevaardigen lijken een overeenkomst te hebben gevonden op basis van een "strengere" jus solis. Deze nieuwe wet zal een soort van jus culturae bewerkstelligen, waardoor burgerschap wordt verleend aan kinderen die geboren zijn in Italië met buitenlandse ouders die op zijn minst 5 jaar legaal in Italië wonen, of aan kinderen die in het buitenland zijn geboren maar al op zijn minst 12 jaar in Italië wonen en er naar school zijn gegaan.

Italian Prime Minister Paolo Gentiloni is in favor of changing the law, saying it's time to protect the children at the heart of the debate. (Image: Associazioni cristiane lavo/Flickr)

De nieuwe wet, ook al is het een verbetering op de huidige wetgeving, zal nog steeds veel beperkter zijn dan in andere Europese landen.

In het VK, bijvoorbeeld, is een kind van buitenlandse ouders automatisch een burger als de ouders op zijn minst 10 jaar legaal in het land wonen; in Duitsland is het tijdsvereiste acht jaar, en het is maar 1 jaar in Spanje. Zelfs in Frankrijk, waar het verkrijgen van burgerschap berucht moeilijk is, mag ieder kind dat er is geboren op zijn 18e verjaardag of na vijf jaar vast verblijf in Frankrijk, burgerschap aanvragen.